Toen ik werd geboren ben ik eerst wel door de gehoortest gekomen. Mijn ouders hadden niet gelijk in de gaten dat ik niet goed hoorde, ze kregen pas een vermoeden toen ik drie jaar was. Dit kwam doordat ik niet reageerde op de deurbel of de telefoon. Ook hoorde ik het verschil niet tussen beer en peer of koekje en boekje.

Mijn broertje was ondertussen ook geboren en hij kwam niet door de gehoortest, toen zeiden ze in het ziekenhuis dat ze mij ook weer wilden testen. Na het onderzoek bij audiologie in het UMCG bleek ik inderdaad een gehoorprobleem te hebben. Vanaf dat moment ben ik gehoorapparaten gaan dragen. Mijn gehoor is vrij slecht, ik val in de categorie ‘ernstig slechthorend’. Met mijn linker oor hoor ik 25% en met mijn rechter oor hoor ik 45%.

Op dit moment ben ik 21 jaar. In juli 2014 heb ik mijn mbo – verpleegkundige diploma gehaald en ik zit nu in het tweede jaar van de opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening op het HBO.

In de afgelopen 21 jaar ben ik tegen veel zaken aangelopen door mijn slechthorendheid.  Wanneer je slechthorend bent kost het je meer energie om gesprekken te volgen. Neem bijvoorbeeld een restaurant. Als ik uiteten ga, zorg ik altijd dat ik aan het eind van de tafel zit. Dit doe ik zodat ik maar met één oor hoef te luisteren. Zit ik in het midden dan word ik van links en rechts aangesproken, dit kost veel meer energie. Wanneer we dan weer thuiskomen ben ik super moe, het liefst doe ik dan mijn gehoorapparaten uit en ga ik op bed liggen.

Het belangrijkste is om de situaties die lastig zijn te accepteren. Als er iets aan gedaan kan worden zodat het gemakkelijker wordt, moet je dat zeker doen.

Ik wil heel graag de situaties waar ik in het verleden tegen aan ben gelopen en wat er in de toekomst nog gaat gebeuren met jullie delen. Slechthorendheid bij jongeren wordt vaak vergeten, terwijl het wel een belangrijke factor is in ons leven. En het is fijn om er met iemand over te kunnen praten die hetzelfde ervaart en voelt als jij.