Negen uur in de avond , trossen gaan los in Zoutkamp. Bijna windstil.

Langzaam drijft de Najade over het Reitdiep richting Lauwersmeer. Hoor het riet ruisen.

Hoor zwanen traag klappend met hun vleugels overvliegen. Hoor golven kabbelen tegen de boeg.

Naast het schip in het water landen wilde eenden. Hoor hun remspoor. Sta op het voordek en laat alle “nieuwe” geluiden binnenkomen.

"Kan de fok een beetje ruimer?" wordt er geroepen vanaf het achterdek. Zelfs mijn mijn gezicht naar voren, hoor ik de stemmen luid en duidelijk. Laat de fok een beetje vieren.

Voor mij geluiden die jarenlang er niet meer waren. Kan wel huilen van geluk en weet bijna niet waar ik het 'horen' moet.

Sinds een paar weken ben ik de gelukkige bezitter van een nieuw gehoorapparaat uit een hoger segment. De Nera. Nera filtert voor mij als het nodig is vervelende bijgeluiden weg en focussed op spraak. Als er niet gesproken wordt hoor ik alle mooie natuurgeluiden zoals ze bedoeld zijn. Loop de trap af het ruim in. Vol beneden. Twaalf mensen voeren door elkaar heen verschillende gesprekken. Normaal niet een plek voor mij om te zijn. Het ruim is als een kelder. Hol en lawaaig en het meeste onverstaanbaar.

Met moeite voerde ik hier een één op één gesprek. Vragen vanaf de andere tafel moest ik meestal laten gaan. Durfde na de derde keer niet nog eens te vragen, “wat zeg je?" Voelde me 'ongelukkig, onhandig' als ik totaal wat anders had verstaan als wat er gezegd was. Lachte schaapachtig mee.

Maar nu, nu kan ik alles beneden moeiteloos verstaan. Zekerheid en energie komen terug. Ga terug aan dek. De wind is toegenomen. Zelfs dit deert niet. Hoor nog steeds alles en iedereen.

Wil nooit meer zonder 'Nera'.