Overslaan en naar de inhoud gaan

Hoe otosclerose mijn werkleven heeft beïnvloed

24/11/2016
UnitEars

U heeft al eerder kennisgemaakt met Charlotte, een vaste blogger voor UnitEars. Dit keer vertelt ze openhartig over haar gehooraandoening, en welke invloed dat heeft op haar werkleven.

Otosclerose

Op mijn negentiende werd de ziekte otosclerose (Otosclerose is een aandoening waarbij in het middenoor overmatig bot groeit), bij mij vastgesteld. Een scan wees uit dat het proces een progressief karakter heeft. Daar wordt mee bedoeld dat deze aandoening zich niet beperkt tot het middenoor maar ook verder door zal gaan in het binnenoor.

Een KNO arts in het academisch ziekenhuis in Leiden stelde een operatie voor, waarvan de kans van slagen 90% zou zijn. Daarbij werd de stijgbeugel vervangen door een prothese. Eerst het ene oor, een half jaar later, het andere oor. Mijn moeder was de enige die zich zorgen maakte over de overige 10%. Ik niet, ik vertrouwde erop en ging ervoor. Helaas behoorde ik tot de 10%. De operatie mislukte. De volgende, een half jaar later ook.

Part-time baan, best even wennen

Na de operatie kon ik niet meer mijn fulltime baan als assistente inkoop bij een postorder bedrijf vervullen. Ik had na de operatie erg veel last van oorsuizingen gekregen en hoorde een stuk minder. Ook had ik last gekregen van evenwichtstoornissen.

Halve dagen werken lukte wel, en zo kwam ik gedeeltelijk in de WAO terecht. Iets wat ik verschrikkelijk vond, maar wel alle recht op had, want ik kon door mijn beperking niet meer fulltime werken. Sterker nog, het werd me zelfs afgeraden.

Kwaliteit van leven op doktersrecept

Om de twee jaar kreeg ik een herkeuring en de arts van het UWV constateerde niet alleen mijn gehoorverlies, maar ook een onregelmatige, te snelle hartslag en adviseerde mij om naar een cardioloog te gaan. Het werd niet alleen een traject bij de cardioloog. Het kwam erop neer dat mijn hartproblemen te maken hadden, met het op mijn tenen lopen, het niet accepteren van het slechthorend zijn. Kortom, het advies werd gehandhaafd. Niet meer dan 20 uur werken per week om zo ook nog een stukje kwaliteit van leven het hebben in mijn privé leven. En een zo rustig mogelijk leven leiden.

Een zo’n rustig mogelijk leven leiden is me tot op de dag van vandaag niet gelukt, ik ben inmiddels 30 jaar verder en ga nog steeds over mijn grenzen heen. Nog steeds op zoek naar innerlijke rust. Ik doe mijn best om op de werkvloer mondig te zijn en blijven.

Mijn tip

Ook het aan laten meten, om de vijf jaar, van de juiste hoorapparaten is een noodzaak. De juiste begeleiding krijgen is erg belangrijk. Het is noodzaak om de apparaten op proef krijgen, en net zolang zoeken tot de juiste gevonden zijn. Daar kan een behoorlijke tijd overheen gaan.

Mijn tips zijn: openstaan voor de techniek. Hulpmiddelen aanvaarden en gebruiken. En vooral die drempel overstappen om het te doen allemaal. Een cursus spraak afzien (liplezen) volgen. Duidelijk aangeven dat je niet goed hoort, dat is misschien nog wel het belangrijkste. Want slechthorend zijn betekent niet dat je niets meer kan, maar wel dat je moet roeien met de riemen die je hebt. Met behulp van de juiste hulpmiddelen en mensen om je heen, kom je een heel eind. Echt waar.


Unitears

Stichting UnitEars, een non-profit stichting voor en door mensen met een gehoorprobleem. Op ons online platform (http://www.unitears.nl) vertellen onze bloggers eerlijk en zeer openhartig over het effect van hun minderhorende oren in het dagelijks leven. Meer blogs van Charlotte lezen op UnitEars? Lees ze hier >>

Deze pagina delen met anderen: