Overslaan en naar de inhoud gaan
Direct afspraak maken?0900 600 7008

Wat deed je besluiten een hoortoestel te nemen

28/05/2018
Redactie Schoonenberg

Jong was ik nog, begin middelbare school, 13 of 14 jaar, en ik merkte dat ik niet mee kon komen in de klas. Ik kon niet meedoen met stiekeme fluisterpartijen, achter de rug van de leraar om. De leraar verstond ik trouwens ook niet. Ik voelde me daardoor soms wat buitengesloten.

Een bezoek aan de KNO- arts volgde en de arts vertelde dat ik wel wat gehoorverlies had, maar hij stelde me gerust, er was niet iets om me zorgen over te maken. Wel wilde hij me een jaar later nog eens terug zien. En dat bezoek vergeet ik nooit meer.Na het onderzoek gingen alle alarmbellen rinkelen, binnen een jaar was mijn gehoor enorm achteruit gegaan en vanaf dat moment viel de term “otosclerose”, een aandoening waarbij in het middenoor overmatig bot groeit.

Er waren twee opties, namelijk hoortoestellen nemen of een operatie ondergaan. Ik koos voor  hoortoestellen, dat wilde ik graag. De hoortoestellen waren snel aangemeten. En wat een wereld ging er open voor me. Ik weet nog dat de audicien zei, dat ik het maar rustig op moest bouwen. Nou, ik heb ze ingedaan en alleen als ik ging slapen deed ik ze uit. Ik hoorde de vogels weer, de gesprekken in de klas, het fluisteren, alles was er weer, en ik was enorm blij. Doordat ik hoorapparaten kreeg functioneerde ik weer, zo voelde het. Ik kroop uit mijn

schulp en  nam weer deel aan het leven. Mijn zelfvertrouwen groeide erdoor. Voor mij was het was gewoon geen keus. Zonder was het stil en eenzaam, met was het weer functioneren en deelnemen. Mijn ervaring is dat er anders naar je wordt gekeken wanneer je hoortoestellen draagt. Het is nog niet helemaal geaccepteerd, zo voel ik dat. Het is toch best vreemd dat iedereen een bril heel normaal vindt, maar een hoorapparaat vaak  een brug te ver vindt. En daarmee doet men zichzelf en een ander echt te kort. Voor mij ging er een wereld open, dat zou ik voor geen goud meer willen missen!