Contact
Onze webshop
Vind hier alle benodigdheden voor je hoortoestel

01/17/2017 Babette F. van Esch

De ziekte van Menière wordt in zijn klassieke vorm gekenmerkt door aanvallen van draaiduizeligheid in combinatie met gehoorsverlies, oorsuizen al dan niet met een druk gevoel in het oor. Vooral de heftigheid en onverwachte aard van de duizeligheidsaanvallen maken dat dit ziektebeeld voor patiënten invaliderend kan zijn. Tot op heden is er geen diagnostische referentiestandaard om de ziekte aan te tonen of uitsluiten en spreken we van een klinische diagnose.

Beloop van het gehoor

Ten tijde van een duizeligheidsaanval vermengen de twee vloeistoffen uit het binnenoor zich, wat zorgt voor beschadiging van de trilhaartjes met gehoorverlies tot gevolg. Vaak begint de ziekte aan één oor en worden vooral de lage tonen zijn aangedaan waarna later het gehoor in de hoge tonen kan verslechteren. In 2015 zijn de nieuwe criteria voor het vaststellen van de ziekte van Menière gepubliceerd op basis van een internationale samenwerking tussen onderzoekers en artsen uit Japan, de VS en Europa. De nieuwe criteria stellen dat het gehoorverlies in het aangedane oor 30 decibel slechter moet zijn dan in het andere oor waarbij twee opeenvolgende frequenties onder de 2000 Hz zijn aangedaan. Het gehoorverlies treedt vooral op in de eerste vijf tot tien jaar waarna het stabiliseert rond de 50 dB (zie figuur). In ongeveer een kwart van de gevallen wordt ook het tweede oor aangetast.

 Figuur Gehoorverlies bij de ziekte van Menière –Friberg et al. 1984

Het hoorprofiel van iemand met de ziekte van Menière

Aan het Apeldoorns Duizeligheidscentrum  is onderzoek gedaan naar de mate van gehoorsverlies en uitval van het evenwichtsorgaan op basis van evenwichtsonderzoek. Dit zou namelijk de diagnose verder kunnen objectiveren. De mate van het gehoorverlies blijkt niet gerelateerd aan het percentage afwijkende uitslagen bij het evenwichtsonderzoek. Verder onderzoek waarbij meerdere metingen per Menièrepatiënt herhaald zijn is nodig om te kijken of deze relatie wel aangetoond kan worden.  

[1] Lopez-Escamez JA, Carey J, Chung WH et al. Diagnostic criteria for Meniere’s disease. Consensus document of the Bárány Society, the Japan Society for Equilibrium Research, the European Academy of Otology and Neurotology (EAONO), the American Academy of Otolaryngology-Head and Neck Surgery (AAO-HNS) and the Korean Balance Society. J Vestib Res 2015;25: 1-7.

[2] Friberg U, Stahle J, Svedberg A. The natural course of Meniere’s disease. Acta Otolaryngol (Stockh) Suppl  1984; 406:75-7.

Babette F. van Esch, PhD Candidate Apeldoorn Dizziness Centre. Titel proefschrift: ‘Menière’s disease: clinical aspects, diagnostic tests and interventions.’