Overslaan en naar de inhoud gaan

De ziekte van Ménière

Bij de ziekte van Ménière hebben mensen problemen met hun evenwicht, wat zich uit in draaiduizeligheid en misselijkheid. Hier treedt vaak ook slechthorendheid bij op, al dan niet van tijdelijke aard.

Oorzaken van de ziekte van Ménière

De precieze oorzaak van de ziekte van Ménière is ondanks jarenlang onderzoek nog steeds niet bekend. Wat we wel weten is dat het evenwichtsorgaan en het binnenoor (slakkenhuis) aan elkaar vastzitten en voor een deel gevuld zijn met dezelfde vloeistoffen. De ziekte van Ménière heeft waarschijnlijk te maken met verstoringen in deze vloeistoffen. Wanneer deze vloeistoffen een te hoge druk kennen of onderling vermengd worden, kan het evenwichtsorgaan niet meer goed functioneren, met als gevolg draaiduizeligheid.

Meestal treden gerelateerde gehoorverliezen niet onmiddellijk op, maar pas wanneer de ziekte van Ménière wat gevorderd is. De ziekte kent aanvallen met daarna periodes van betrekkelijke rust. Wanneer ook het binnenoor aangedaan is zal het gehoorverlies tijdens een aanval plots heel fors zijn maar na de aanval weer verbeteren. Helaas nooit volledig. Met medicatie kunnen Ménièreklachten in de regel wat verbeterd worden maar eenmaal opgelopen schade zal onherstelbaar.

Ziekte van ménière symptomen

De verschijnselen van de ziekte van Ménière werden ongeveer een eeuw geleden beschreven door de Franse arts Prosper Ménière. Veelal verloopt de ziekte van Ménière aanvalsgewijs. Zo'n aanval wordt gekenmerkt door drie symptomen:

Duizeligheid en misselijkheid: Door de storing in het evenwichtsorgaan ontstaan deze klachten met tot gevolg lichtheid of zwaarte in het hoofd, zwart worden voor de ogen, gevoel van dronkenschap, neiging tot omvallen, braken en knikkende knieën Oorsuizen of tinnitus: Het horen van geluiden die niet uit de omgeving komen (fantoomgeluiden), zoals piepen, zoemen, brommen, suizen en dreunen

Gehoorverlies: De vermenging van de twee vloeistoffen zorgt voor beschadiging van de trilhaartjes in het slakkenhuis en dit heeft gehoorverlies tot gevolg. De ziekte van Ménière tast over het algemeen eerst één oor aan. Dit openbaart zich vaak eerst in het verlies van de lage tonen en later ook de hoge tonen. Daarnaast wordt er in veel gevallen ook nog een overgevoeligheid voor geluid (hyperacusis) ervaren. In ongeveer een kwart tot de helft van de gevallen wordt uiteindelijk ook het tweede oor aangetast.

De ziekte van Ménière heeft als verloop dat de aanvallen in het begin heftig zijn en de herstelperiode lang duurt. Dit gaat tevens gepaard met gevoelens van angst, onmacht en depressie.

Behandeling van Ménière

Daar de oorzaak van de ziekte van Ménière nog niet bekend is, kan er helaas weinig tegen worden gedaan.Een groot deel van de behandeling van Ménière is werken aan het accepteren van en het omgaan met deze ziekte. Daar kan een arts of psycholoog u bij helpen. Soms kan een hoortoestel uitkomst bieden om het oorsuizen te maskeren en het gehoorverlies te verhelpen.

Deze pagina delen met anderen: