Overslaan en naar de inhoud gaan

Wetenschappelijk onderzoek

Schoonenberg ondersteunt wetenschappelijk onderzoek door KNO artsen in opleiding. Een aantal talentvolle KNO artsen heeft hun bijdrage geleverd aan deze website in de vorm van een overzichtsartikel van hun onderzoek, gerelateerd aan slechthorendheid. Hieronder kunt u de artikelen vinden.


Dove en slechthorende kinderen hebben moeite met het tonen van empathie

Een goed gehoor blijkt van belang voor het aanleren van het invoelend vermogen, publiceren onderzoekers van LUMC en Universiteit Leiden in PLoS ONE. Dove en slechthorende kinderen leven evenveel mee met anderen als goed horende kinderen, maar ze hebben moeite de emoties van anderen te begrijpen en erop te reageren, bijvoorbeeld door te troosten. Opmerkelijk is dat dove en slechthorende kinderen binnen het speciale onderwijs slechter scoren dan doven en slechthorenden op een reguliere school. Netten A.P. Rieffe C, Theunissen S.C.P.M., Soede W, Dirks E, Briaire J.J., Frijns J.H.M. 

Lees het artikel


Slechthorendheid en taalontwikkeling tijdens de kindertijd

Slechthorendheid tijdens de kindertijd leidt tot fouten tijdens het spreken op volwassen leeftijd. Dat blijkt uit een studie van onderzoeker Elke Huysmans van VUmc. Zij pleit dan dan ook voor meer specifieke aandacht in de begeleiding van de taalontwikkeling van slechthorende kinderen, zowel in de diagnostiek als in logopedische behandeling. Drs. E. (Elke) Huysmans Klinisch linguïst, onderzoeker VUmc  afdeling KNO-heelkunde/Hoofd-halschirurgie, sectie Ear & Hearing, Universitair Audiologisch Centrum EMGO Institute for Health and Care Research 

Lees het artikel


De ziekte van Menière en gehoorverlies

De ziekte van Menière wordt in zijn klassieke vorm gekenmerkt door aanvallen van draaiduizeligheid in combinatie met gehoorsverlies, oorsuizen al dan niet met een druk gevoel in het oor. Vooral de heftigheid en onverwachte aard van de duizeligheidsaanvallen maken dat dit ziektebeeld voor patiënten invaliderend kan zijn. Tot op heden is er geen diagnostische referentiestandaard om de ziekte aan te tonen of uitsluiten en spreken we van een klinische diagnose. Babette F. van Esch, PhD Candidate Apeldoorn Dizziness Centre.

Lees het artikel

Deze pagina delen met anderen: