#TrotsOpMijnHoortoestel … en audicien!

We spreken met Patrick de Groot. In dit blog vertelt hij hoe hij de stap naar een hoortoestel gezet heeft en wat dit voor hem betekende.  

Patrick de Groot (38) weet al sinds zijn zeventiende wat het betekent om minder goed te horen. Toch duurde het jaren voordat hij de stap naar een hoortoestel zette. Inmiddels weet hij één ding zeker: hij had die stap eerder mogen zetten. ‘Het is geen wondermiddel, maar het helpt enorm om weer mee te doen.’ Patrick de Groot (38) weet al sinds zijn zeventiende wat het betekent om minder goed te horen. Toch duurde het jaren voordat hij de stap naar een hoortoestel zette. Inmiddels weet hij één ding zeker: hij had die stap eerder mogen zetten. ‘Het is geen wondermiddel, maar het helpt enorm om weer mee te doen.’

Van een verstopt oor naar een onverwachte diagnose 

Toen Patrick 17 was, merkte hij op de middelbare school dat hij steeds minder goed hoorde. Hij dacht in eerste instantie dat zijn oren misschien uitgespoten moesten worden. Maar de oorzaak bleek veel ingrijpender. Na een verwijzing naar het Radboudumc bleek dat er tumoren op zijn gehoorzenuw zaten. 

Patrick werd behandeld en bestraald, maar daardoor raakte zijn gehoor verder beschadigd. Uiteindelijk volgde een operatie waarbij hij zijn gehoorzenuw kwijtraakte. Sindsdien is Patrick aan zijn rechteroor doof. Met zijn linkeroor kon hij nog wel horen, maar ook dat gehoor ging steeds verder achteruit. Toch dacht hij lange tijd: ik red mezelf wel. 

‘Ik had die grote, ouderwetse hoortoestellen van mijn opa voor me’ 

Een hoortoestel was voor Patrick namelijk niet vanzelfsprekend. Hij had vooral het beeld van de grote, ouderwetse toestellen die hij bij zijn opa had gezien. Daar zat hij niet op te wachten. Tot het op een gegeven moment niet meer ging. 

Zijn vrouw en schoonzus zagen dat Patrick steeds meer moeite kreeg met horen en verstaan en vonden dat het zo niet langer kon. Ze adviseerden hem om eens bij een audicien langs te gaan. Zo kwam hij terecht bij audicien Sonja van Schoonenberg in Nijmegen. 

‘Daar ging er een wereld voor me open. Sonja heeft me ontzettend goed geholpen en nam echt de tijd voor me. Ze is een topper.’ 

Een voorbeeld voor collega's 

Zijn hoortoestel heeft niet alleen voor Patrick zelf iets veranderd. Zonder dat hij het van tevoren had bedacht, werd hij ook een voorbeeld voor collega's. 

Een aantal collega's stelde het nemen van een hoortoestel al langere tijd uit. Misschien omdat ze het lastig vonden om de stap te zetten of het idee hadden dat een hoortoestel niet bij hen paste. Toen ze Patrick ermee zagen rondlopen, veranderde dat beeld en durfden ze ook de stap te zetten.  

‘Ze zagen dat een hoortoestel helemaal niet gek is. En misschien hielp het ook dat ik gewoon een jonge vent ben die er één draagt. Een aantal collega's heeft daarna zelf de stap gezet.’ 

‘Ik ben vooral blij dat ik weer mee kan doen’ 

Patrick kijkt inmiddels heel anders naar zijn hoortoestel dan toen hij 17 was. Wat ooit voelde als iets waar hij liever niet aan wilde denken, helpt hem nu om makkelijker contact te houden met de mensen om hem heen. 

‘Ik ben gewoon heel blij dat ik deze stap heb gezet. Het maakt het leven een stuk makkelijker en helpt me om weer mee te doen.’