#TrotsOpMijnHoortoestel
We spreken met Jasper Dalhuisen. In dit blog vertelt hij hoe slechter horen hem ongemerkt veel energie kostte en hoe een hoortoestel zijn wereld én zelfvertrouwen veranderde.
"Op een druk feest bij de roeivereniging voelde ik me weer volledig betrokken en deed ik actief mee."

Luisteren werd steeds vermoeiender
“Je praat wel erg hard.” “Heb je dat nou niet gehoord?” Het zijn opmerkingen die Jasper jarenlang regelmatig hoorde. Zelf had hij niet altijd door wat er gebeurde. Toch merkte hij dat luisteren steeds vermoeiender werd. Aan het einde van de dag was hij vaak uitgeput.
In zijn werk werd het verschil nog duidelijker. Als LVVN-raad bij de OESO in Parijs neemt hij deel aan internationale overleggen. Daar gebruikte hij vaak een koptelefoon voor vertalingen, maar ook omdat het horen zelf steeds lastiger werd.
Een valse start
Zijn eerste stap zette hij in Frankrijk. Wat begon als een vermoeden van een simpele verstopping, bleek iets anders. Een arts gaf aan dat een hoortoestel waarschijnlijk nodig was. Toch twijfelde Jasper: zou hij dit in Frankrijk regelen of wachten tot hij terug was in Nederland?
Eenmaal in Nederland volgde een zoektocht. Via een andere audicien kwam hij bij een KNO-arts terecht. Dat bleek een belangrijke stap, want eerdere metingen bleken niet helemaal te kloppen. Links en rechts waren zelfs verwisseld. Het onderstreepte voor Jasper hoe belangrijk goede begeleiding is.
Echt gehoord worden
Bij Schoonenberg voelde het meteen anders. Er werd niet alleen naar zijn gehoor gekeken, maar ook naar zijn verhaal. Zijn werk, zijn omgeving en zijn twijfels werden meegenomen in het advies. Samen werd gezocht naar een oplossing die echt bij hem paste.
Dat gaf vertrouwen en vormde het begin van iets nieuws.
Een wereld die weer rijk en levendig klinkt
De eerste periode met een hoortoestel was bijzonder. Soms zelfs een beetje onwennig. Jasper hoorde ineens geluiden die hij al jaren niet meer had opgemerkt.
Vogels die fluiten.
Een krakende vloer in huis.
Gesprekken op afstand in een restaurant.
Zijn wereld werd rijker en levendiger.
Maar het grootste verschil zat vanbinnen. Waar hij eerder uitgeput was, hield hij nu energie over. Slecht horen bleek een stille energievreter. Een moment dat hem altijd bijblijft, is een feest op zijn roeivereniging in Frankrijk. Met harde muziek en drukke gesprekken kon hij niet alleen alles volgen, maar ook actief meedoen. Hij voelde zich weer onderdeel van het geheel.



Van twijfel naar trots
Jasper weet dat hij niet perfect hoort en dat hoeft ook niet. Hij ziet hoe normaal het eigenlijk is om hulpmiddelen te gebruiken. Van oortjes tot gehoorbescherming: we doen het allemaal. Waarom zou een hoortoestel anders zijn?
Hij leerde het te accepteren. Sterker nog: te omarmen. En daar is hij trots op.
Audiciens maakten samen het verschil
Achter de schermen was Jaspers traject echt een mooi samenspel tussen collega’s. Het eerste contact verliep via mail met Aafke, die zorgvuldig meedacht over een passende afspraakindeling, rekening houdend met zijn verblijf in het buitenland. Daardoor was de intake al goed voorbereid en kon er tijdens het gesprek meteen doelgericht worden gewerkt.
Daarna nam Cynthia het stokje over en maakte tijdens het welkomstgesprek direct het verschil met haar aandacht en deskundigheid. Het vervolg verliep daardoor soepel en kon efficiënt worden afgerond. Bij de eindcontrole bij Lilian was het resultaat duidelijk zichtbaar: een vrolijke en blije klant. Zelfs in ‘voor- en na’-foto’s van zijn werkbijeenkomsten zie je het verschil: waar hij eerst meer op de achtergrond bleef, neemt hij nu actief deel aan gesprekken en discussies.
Een ontwikkeling die precies laat zien waar het om draait en die hem tot een echte ambassadeur maakt van wat goed horen kan betekenen.
Meer #TrotsOp?
Wil je nog meer #TrotsOp verhalen lezen? Via deze link vind je alle verhalen van onze trotse klanten en medewerkers terug.
Ben jij ook #TrotsOp je toestel of een medewerker van Schoonenberg? Klik dan op onderstaande link en meld je aan!






